|
klik hier voor het artikel in de BRES van Lucien Lecarme over Aboriginal Kunst klik hier voor het artikel in de Down Under over de Aboriginal gallery of Dreamings van Henk Ebes in Melbourne
klik hier voor het artikel in de Azie over de gemeenschap in Ramingining ( Maart 1997)
klik hier voor het artikel in de Down Under van Lucien Lecarme over Aboriginal Community Hermansberg en Albert Namatjira
Dreamweb maakte in samenwerking met de St. Volkenkundige collectie Nederland de virtuele expo : Schoonheid en dood bij de Tiwi. Meer.... Aratjara
Aboriginal Memorial
National gallery |
Aboriginal Kunst
Introductie
Aboriginal kunst
Alle Aboriginal
beeldende kunst komt voort uit traditioneel gebruik van symbolen,
afbeeldingen en tekens. Vrouwen beschilderden hun lichaam en zongen de
liederen van hun voorouders op de heilige plekken in het land. De mannen
maakten zand sculpturen en beschilderden de didgeridu en andere
voorwerpen. Ook zij gebruikten lichaamsbeschilderingen bij de ceremonies
en bespraken belangrijke zaken onder elkaar. De grondstof voor de verf
werd uit de natuur gehaald. Okers en zand, bloed en vet van dieren werd
bijvoorbeeld gebruikt. Pas in de jaren '60 begon men veel met acrylverf te
schilderen, aangespoord door de missionarissen. De Aborigines schilderden
om het schilderen, het proces, om bijvoorbeeld de ziel van overleden
nabestaanden te begeleiden naar een voorouderverblijf. De Westerse
kunstwereld kijkt naar het resultaat, en bewaard, conserveert kunst.
Lichaamsbeschilderingen laten weer los, spoelen weg en de meeste kunst van
de aborigines ging traditioneel gesproken weer op in de natuur. Door het
verzamelen van de aboriginalkunst door de blanken werd deze cyclus
doorbroken. De kunst kon nu ook buiten Australie getoond worden. lees meer over
Aboriginal Kunst op kunstbus.nl
Aboriginal Kunst heeft de afgelopen jaren in Europa veel aan bekendheid gewonnen. Een doorbraak was de tentoonstelling “ Aratjara, Art of the first Australians: in 1993. De grootste overzichtstentoonstelling van Aboriginal Kunst tot dan toe, in Dusseldorf, London en Denemarken. In Australië zelf is vanaf de jaren ’60 een grote stroom Aboriginal Kunst op gang gekomen, waarvan de grootste productie komt uit het Noorden en uit de woestijn. Voor de Aboriginals zelf vormt kunt naast een welkome inkomstenbron ook een middel om begrip en waardering te ontwikkelen bij de niet-Aboriginal bevolking van Australië. Het succes hiervan blijkt uit de steeds maar groeiende vraag naar Aboriginal Kunst. Dit proces heeft in de afgelopen jaren geleid tot een verschuiving van de categorisering van Aboriginal Kunst van “primitieve kunst ” naar “ hedendaagse moderne kunst”. De topwerken van verscheidene bekende Aboriginal kunstenaars worden nu geveild naast De Koonings bij gerenommeerde veilinghuizen over de hele wereld.
Aboriginal Memorial Een voorlopig hoogtepunt in de Aboriginal Kunstgeschiedenis was de samenstelling van de ”Aboriginal Memorial” in 1988. De "Aboriginal Memorial" is een installatie van 200 'dodenpalen' gemaakt door 43 kunstenaars uit Arnhemland en beschilderd op traditionele wijze. Dit kunstwerk was een reactie op het vieren van 200 jaar Europese vestiging in Australië. De “dodenpalen” of “Dupun’s” herdachten niet alleen 200 jaar Europese vestiging en de gevolgen voor de Aboriginals, maar door deze vorm konden tegelijkertijd de Aboriginals herdacht worden die deze vestiging niet hebben overleeft en waarvoor geen gepaste begrafenisrituelen waren uitgevoerd. De installatie verwijst niet alleen naar het verleden, maar spreekt van leven, continuïteit en ook een nieuw begin.
National Memorial Virtual Tour Klik voor video Aboriginal Memorial: klein (248 kb) groot ( 2,5 mb) meer info in een artikel over de memorial, klik hier
De installatie is later aangekocht door de National Gallery of Australia in Canberra en wordt algemeen erkend als een van de belangrijkste kunstwerken die de afgelopen decennia zijn gemaakt in Australië. Afgezien van de politieke betekenis van deze installatie is het ook de schoonheid ervan waardoor het de prominente plaats verdient die het krijgt in het museum. Het is tevens de erkenning dat de beelden die nu worden gemaakt, ook al zijn ze geworteld in oeroude tradities, tot de hedendaagse beeldende kunst worden gerekend. In 1988 was het presenteren van deze installatie in Australië een krachtig signaal naar de totale Australische bevolking, een signaal dat de Aboriginal cultuur levend is en in staat is zich aan te passen aan nieuwe invloeden en ontwikkelingen zonder aan authenticiteit, overtuiging en integriteit in te boeten.
Klik voor een video over de totstandkoming en de betekenis van een schilderij in de woestijn (Artist: Nelson Jagamarra, Courtesy: Film Australia)
|
Klik op de foto om te vergroten
Klik voor Womenceremony video: Groot Klein
Er wordt veel gebruik gemaakt van acrylverf, vooral in de woestijn Emily last series van 14 werken in de Oude Kerk met als laatste werk een wit getint meesterwerk, her last song !
Indrukken van Desert Vibes in de Oude Kerk uit 2004
Meer in het Noorden worden veel natuurlijke okers gebruikt, dit zijn de kleuren rood, wit, zwart en geel.
Dots and
Lines |